Verhaal opgenomen door maître Guy Lambert bij de Heer en Mevrouw Jean Bosman op 14 november 94

Het schermen bestond in Leopoldsburg in 1934. Ik was toen 16 jaar en ik had besloten mij toe te leggen op deze discipline, die mij aangepast leek aan mijn uiterlijk en aan mijn vechters- en winnerstemperament.

We beschikten over de serre van het “Grand Hôtel du Camp” als schermlokaal (momenteel de winkel op de hoek tegenover de “Majestic”). Deze serre was gelegen juist naast de eetzaal van het hotel. Het spreekt vanzelf dat wij na elke training sabels en floretten, maar ook het kurken tapijt dat wij van de heer Mestdag, toen brouwer en afgevaardigde van de brouwerij Leopold, dienden op te ruimen. Sponsors waren een noodzaak en ik herinner mij dat wij bierkaartjes lieten drukken door de brouwerij. De opbrengst van de verkoop was voor de club.

Mijn schermmeester was de Adjudant Lemaire, schermleraar in de Infanterieschool in Leopoldsburg. De jaarlijkse bijdrage bedroeg 20 Fr!! Wat de leden betreft, bestonden wij uit een goed groepje militairen en burgers. Ik herinner me overigens verschillende namen : Florent Moens, Alfons Lemaître, Marcel Van Cam, Josse Théo (Café Le Phare, Koningsstraat), Cornelis Albert, Oeyen Marcel, Pierre Heule, Arthur Noynck, Bonte.

Wij trokken in die tijd met moucheté punten (met lederen knop). Het was noodzakelijk een aangepast pak aan te trekken, daar die gewafelde punten ontworpen waren om te haken in de kledij. Vandaag de dag heeft de elektronica geholpen in de ontwikkeling van registreerapparaten zoals deze voor de sabel. Ik herinner mij, ik spreek over de jaren juist voor 1940, in Brussel te zijn geweest om een demonstratie van het eerste schermregistreerapparaat bij te wonen!

Elk jaar organiseerden wij het “Schermbal”, een avond die doorging in het “Hôtel du Camp”. Het ging om een bal waar een uitnodiging vereist werd en de avondkledij was verplicht. Zonder te overdrijven kan men stellen dat het om een van de mooiste bals ging in de gemeente.

Tijdens de mobilisatie werd ons lokaal overgebracht naar het “Hôtel des Ardennes” in de Nicolaylaan en uitgebaat door mevrouw Christine Mekenfras.

Helaas zou de oorlog een einde maken aan onze wapenzaal, wat uiteraard het verdwijnen van onze club ten gevolge had. Maar ik hou er enkel goede herinneringen aan over en niets heeft die kunnen uitwissen!

Schermclub “Jarnac” werd opgericht op februari 1988 in Leopoldsburg

De herinnering en ziel bleef bestaan en in 1988 werd er beslist opnieuw een schermclub op te richten. Op dat moment onder het bestuur van “jong en sportief”, dè sportclub van Leopoldsburg. Het kon echter niet lang uitblijven dat er schermers meer zouden willen dan enkel een vriendschappelijk tornooi onder de clubleden en enkele jaren later sloot de club zich aan bij de Vlaamse schermbond. Maître Lambert komt met het voorstel vanaf dan te bestaan als “Jarnac”.